ଗଦ୍ୟ ୨: ସଭ୍ୟତା ଓ ବିଜ୍ଞାନ

ବଂଶୀଧର ସାମନ୍ତରାୟ।

'ଉତ୍କଳ ସାହିତ୍ୟ' (୧୯୪୨)।

ରେଭେନ୍ସା କଲେଜ।

ମଣିଷ ଯେଉଁ ବୈଷୟିକ, ଶାରୀରିକ, ମାନସିକ ଓ ନୈତିକ ଉନ୍ନତି ତଥା ଜ୍ଞାନସାଧନ କରେ, ତାହାକୁ ସଭ୍ୟତା କୁହାଯାଏ।

ବିଜ୍ଞାନ ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶରେ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ ଭୂମିକା ନିଏ। ବିଜ୍ଞାନର ଆବିଷ୍କାର ଓ ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଜୀବନ ସହଜ, ଉନ୍ନତ ଓ ଆରାମଦାୟକ ହୋଇଛି।

ଲେଖକଙ୍କ ମତରେ ମଣିଷର ବୈଷୟିକ, ଶାରୀରିକ, ମାନସିକ ଓ ନୈତିକ ଉନ୍ନତି ତଥା ଜ୍ଞାନସାଧନ ହିଁ ସଭ୍ୟତା। ପ୍ରତି ଯୁଗରେ ସଭ୍ୟତାର ଅର୍ଥ ଓ ମୂଲ୍ୟ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଜ୍ଞାନ ହିଁ ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶରେ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ ହୋଇଛି। ବିଜ୍ଞାନର ଆବିଷ୍କାର ଓ ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଯୋଗ, ଚିକିତ୍ସା, କୃଷି, ଶିଳ୍ପ ଆଦି କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିପ୍ଳବ ଆସିଛି ଓ ମଣିଷ ଜୀବନ ସହଜ ହୋଇଛି। ତେଣୁ ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ବିଜ୍ଞାନକୁ ଅବଲମ୍ବନ କରି ହିଁ ମଣିଷ ପ୍ରକୃତ ଉନ୍ନତି ଲାଭ କରିପାରିବ — ଏହା ହିଁ ପ୍ରବନ୍ଧର ମୁଖ୍ୟ ବାର୍ତ୍ତା।

ଦରିଆ ପାରିର ସୁନା ଓ ଶିଶୁର ବାଣୀ।

ବିଜ୍ଞାନ।

ବିଜ୍ଞାନର ଆବିଷ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଯୋଗ, ଚିକିତ୍ସା, କୃଷି, ଶିଳ୍ପ ଆଦି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉନ୍ନତି ଆସି ମଣିଷ ଜୀବନ ସହଜ, ଆରାମଦାୟକ ଓ ଉନ୍ନତ ହୋଇଛି।

ବିଜ୍ଞାନକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଅବଲମ୍ବନ କରି ସଭ୍ୟତା ଓ ମାନବ-ଜୀବନକୁ ଉନ୍ନତ କରିବାର ଶିକ୍ଷା ପାଉ।

ଆଧୁନିକ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଜ୍ଞାନ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ। ଯୋଗାଯୋଗ (ଫୋନ୍, ଇଣ୍ଟରନେଟ୍), ଯାତାୟାତ (ଗାଡ଼ି, ବିମାନ), ଚିକିତ୍ସା, କୃଷି, ଶିଳ୍ପ ଓ ଶିକ୍ଷା — ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଜ୍ଞାନ ବିପ୍ଳବ ଆଣିଛି। ବିଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଜୀବନ ସହଜ, ଦୀର୍ଘ ଓ ଉନ୍ନତ ହୋଇଛି। ତେବେ ବିଜ୍ଞାନର ସଦୁପଯୋଗ କଲେ ହିଁ ଏହା ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଏ; ଅପବ୍ୟବହାର ବିନାଶ ଆଣେ। ତେଣୁ ବିଜ୍ଞାନକୁ ସଠିକ୍ ଦିଗରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।