AllBoardSolutionFREE

ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ (ପ୍ରଥମ ପାଠ): ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ

Chapter 4 (Part 1): Natural Vegetation

ଭୂଗୋଳ (Geography) · ଓଡ଼ିଶା ବୋର୍ଡ ନବମ ଶ୍ରେଣୀ · ଟିପ୍ପଣୀ + ପ୍ରଶ୍ନାବଳୀ ସମାଧାନ + ୨୫ Quiz

📖 ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ: ଏହି ପାଠରେ ଆମେ ଉଦ୍ଭିଦର ନିୟାମକ (ଜଳବାୟୁ, ଭୂ-ଉଚ୍ଚତା, ମୃଦା), ପରିସଂସ୍ଥା ଓ ଜୀବାଳୀ, ଭାରତର ୫ ପ୍ରକାର ଅରଣ୍ୟ, ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ, ଉଦ୍ଭିଦର ଉପକାରିତା ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ସଂରକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଜାଣିବା।

ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ କ'ଣ?

ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ (Natural Vegetation): ମନୁଷ୍ୟର ସହାୟତା ବିନା ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବରେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ନିଜେ ବଢ଼ୁଥିବା ବୃକ୍ଷ, ଲତା ଓ ତୃଣକୁ ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ କୁହାଯାଏ। ଏହାକୁ ଅକ୍ଷତ ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ବଗିଚାରେ ବା ଚାଷ କରାଯାଇଥିବା ଗଛ ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ ନୁହେଁ।
  • ଭାରତରେ ପ୍ରାୟ ୪୭,୦୦୦ ପ୍ରକାର ବୃକ୍ଷ ଦେଖାଯାଏ → ବୃକ୍ଷ ବିବିଧତାରେ ଭାରତର ସ୍ଥାନ ପୃଥିବୀରେ ଦଶମ ଓ ଏସିଆରେ ଚତୁର୍ଥ।
  • ପ୍ରାୟ ୧୫,୦୦୦ ଫୁଲ ଫୁଟିବା ଗଛ ଅଛି (ପୃଥିବୀର ଫୁଲଗଛର ୬ ଶତାଂଶ); ଫୁଲ ନ ଫୁଟୁଥିବା ଗଛ — ଫର୍ଣ୍ଣ, ଶୈବାଳ, ଆଲ୍‌ଗା ଇତ୍ୟାଦି।
  • ଭାରତରେ ପ୍ରାୟ ୮୯,୦୦୦ ପ୍ରକାର ପଶୁ ବାସ କରନ୍ତି।

ଉଦ୍ଭିଦର ନିୟାମକ

(କ) ଜଳବାୟୁ — ଆଲୋକ ଓ ଉଷ୍ଣତା

ବୀଜ ଅଙ୍କୁରିତ, ବୃଦ୍ଧି ଓ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଆଲୋକ ଓ ଉଷ୍ଣତା ଆବଶ୍ୟକ। ଉଷ୍ଣତା ୬° ସେଲ୍‌ସିଅସରୁ କମ୍ ହେଲେ ଗଛ ବଢ଼ିପାରେ ନାହିଁ। ବିଷୁବରେଖାରୁ ମେରୁ ଆଡ଼କୁ ଓ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚତାକୁ ଉଷ୍ଣତା-ଆଲୋକ କମେ → ବିଷୁବରେଖା ନିକଟରେ ଘନ ଜଙ୍ଗଲ।

(ଖ) ବୃଷ୍ଟିପାତ

ଅଧିକ ବୃଷ୍ଟି ଅଞ୍ଚଳରେ ଘନ ଜଙ୍ଗଲ; ଅଳ୍ପ ବୃଷ୍ଟି ଅଞ୍ଚଳରେ ଜଳ ଅଭାବ ହେତୁ କେବଳ କଣ୍ଟା ଓ ବୁଦାଗଛ ଦେଖାଯାଏ।

(ଗ) ଭୂ-ଉଚ୍ଚତା

ପର୍ବତ, ମାଳଭୂମି ଓ ସମତଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ଉଦ୍ଭିଦ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ। ପାର୍ବତ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭିନ୍ନ ଅରଣ୍ୟ ଓ ତୃଣଭୂମି; ସମତଳରେ କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟ।

(ଘ) ମୃଦା

ମୃଦାର ପ୍ରକାରଭେଦ ଭିନ୍ନ ଉଦ୍ଭିଦ ସୃଷ୍ଟି କରେ — ମରୁଭୂମିର ବାଲୁକାମାଟିରେ କଣ୍ଟାଜାତୀୟ ଗୁଲ୍ମ, ତ୍ରିକୋଣଭୂମିରେ ଜୁଆରିଆ ଅରଣ୍ୟ।

ପରିସଂସ୍ଥା ଓ ଜୀବାଳୀ

ପରିସଂସ୍ଥା (Ecosystem): ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବେଶ ଓ ତା' ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଓ ଉଦ୍ଭିଦଶ୍ରେଣୀ ପରସ୍ପର ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇ ଯେଉଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଗଠନ କରନ୍ତି। ମଣିଷ ଏହାର ଏକ ଅଂଶବିଶେଷ।
ଜୀବାଳୀ (Biome): ଏକ ବୃହତ୍ ପରିସଂସ୍ଥା ମଧ୍ୟରେ ରହୁଥିବା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକାରର ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ପ୍ରାଣୀସମୂହ। ଜୀବାଳୀ ବୃକ୍ଷର ପ୍ରକାରଭେଦରେ ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ।

ଭାରତର ୫ ପ୍ରକାର ଅରଣ୍ୟ

ଅରଣ୍ୟବୃଷ୍ଟିପାତମୁଖ୍ୟ ବୃକ୍ଷ / ଅଞ୍ଚଳ
କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଚିରହରିତ>୨୦୦ ସେ.ମି.ରୋଜଉଡ଼, ଇବୋନି, ମେହଗାନି, ରବର, ସିଙ୍କୋନା, ଚନ୍ଦନ; ଗଛ >୬୦ ମି.
କ୍ରାନ୍ତୀୟ ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀ୭୦–୨୦୦ ସେ.ମି.ଶାଳ, ଶାଗୁଆନ, ଚନ୍ଦନ, ବାଉଁଶ, ପିଆଶାଳ (ସର୍ବାଧିକ ବିସ୍ତୃତ)
କଣ୍ଟାବୁଦା ଓ ଗୁଲ୍ମ<୭୦ ସେ.ମି.ଆକାଶିଆ, ବାବୁଲ, ଶିମିଲି, ଖଜୁର (ରାଜସ୍ଥାନ, ଗୁଜରାଟ)
ପାର୍ବତ୍ୟଉଚ୍ଚତା ଅନୁଯାୟୀପାଇନ୍, ଦେବଦାରୁ, ସିଲ୍‌ଭର ଫର୍, ସେଦାର (ହିମାଳୟ)
ଜୁଆରିଆ (Mangrove)ନଦୀ ମୁହାଣସୁନ୍ଦରୀ, ହେନ୍ତାଳ (ଗଙ୍ଗା ତ୍ରିକୋଣଭୂମି = ସୁନ୍ଦରବନ)

(କ) କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଚିରହରିତ ଅରଣ୍ୟ

ବର୍ଷସାରା ସବୁଜ (ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରତୁରେ ପତ୍ର ଝଡ଼େ ନାହିଁ)। ବୃଷ୍ଟି >୨୦୦ ସେ.ମି.; ଗଛ ଉଚ୍ଚତା ୬୦ ମି.ରୁ ଅଧିକ; ବାଣିଜ୍ୟ ଉପଯୋଗୀ — ରୋଜଉଡ଼, ଇବୋନି, ମେହଗାନି, ରବର, ସିଙ୍କୋନା, ଚନ୍ଦନ, ଶିଶୁ। ଅଞ୍ଚଳ: ହିମାଳୟ ପାଦଦେଶ, ଉ.ପୂ. ଭାରତ, ପଶ୍ଚିମଘାଟ ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱ, ଆଣ୍ଡାମାନ-ନିକୋବର।

(ଖ) କ୍ରାନ୍ତୀୟ ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀ ଅରଣ୍ୟ (ମୌସୁମୀ ଅରଣ୍ୟ)

ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ୬–୮ ସପ୍ତାହ ପତ୍ର ଝଡ଼ାଏ। ବୃଷ୍ଟି ୭୦–୨୦୦ ସେ.ମି.। ଦୁଇ ପ୍ରକାର — ଆର୍ଦ୍ର ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀ (୧୦୦–୨୦୦ ସେ.ମି.; ଶାଗୁଆନ; ଉ.ପୂ. ରାଜ୍ୟ, ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ, ପ. ଓଡ଼ିଶା, ଛତିଶଗଡ଼) ଓ ଶୁଷ୍କ ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀ (୭୦–୧୦୦ ସେ.ମି.; ନିମ୍ବ, ପିଶଳ, ଶାଳ; ବିହାର, ଉ.ପ୍ର. ସମତଳ)। କାଠ ଶକ୍ତ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ। ଏହା ସର୍ବାଧିକ ବିସ୍ତୃତ।

(ଗ) କ୍ରାନ୍ତୀୟ କଣ୍ଟାବୁଦା ଓ ଗୁଲ୍ମ ଅରଣ୍ୟ

ବୃଷ୍ଟି <୭୦ ସେ.ମି.। ଜଳ ଅଭାବରୁ ଗଛ ଛୋଟ, ବୁଦାଳିଆ ଓ କଣ୍ଟାଯୁକ୍ତ; ଚେର ଗଭୀର, ପତ୍ର ମୋଟା-ଛୋଟ (ବାଷ୍ପୀଭବନ କମାଇବାକୁ)। ଆକାଶିଆ, ବାବୁଲ, ଶିମିଲି, ଖଜୁର। ଅଞ୍ଚଳ: ଗୁଜରାଟ, ରାଜସ୍ଥାନ, ମ.ପ୍ର., ହରିୟାଣା। ଗୁଜ୍ଜର ଓ ବାକରୱାଲା ଜାତିର ଲୋକ ପଶୁପାଳନ କରନ୍ତି।

(ଘ) ପାର୍ବତ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ

  • ୧୦୦୦–୨୦୦୦ ମି.: ଆର୍ଦ୍ର ନାତିଶୀତୋଷ୍ଣ ତୃଣଭୂମିଯୁକ୍ତ ଅରଣ୍ୟ (ପ୍ରଶସ୍ତ ପତ୍ର ଓକ୍, ଚେଷ୍ଟନଟ୍)।
  • ୧୫୦୦–୩୦୦୦ ମି.: ନାତିଶୀତୋଷ୍ଣ ସରଳବର୍ଗୀୟ / ପାଇନ୍ ଅରଣ୍ୟ — ପାଇନ୍, ଦେବଦାରୁ, ସିଲ୍‌ଭର ଫର୍, ସେଦାର, ଜୁନିପର, ବାର୍ଚ।
  • ୩୦୦୦ ମି. ଉପରେ: ଆଲ୍‌ପୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ; ହିମରେଖା ନିକଟରେ ଛୋଟ ବୁଦାଳିଆ ଗଛ।
  • ହିମରେଖା ଉପରେ: ତୁନ୍ଦ୍ରା ଉଦ୍ଭିଦ — ଶୈବାଳ ଓ ହିମଗୁଲ୍ମ (ବରଫ ତରଳିବା ପରେ ଜନ୍ମେ)।
💡 ହିମାଳୟ = ଅରଣ୍ୟର ଗନ୍ତାଘର: ଉଚ୍ଚତା ବଢ଼ିବା ସଙ୍ଗେ ଉଷ୍ଣତା କମେ, ତେଣୁ ଗୋଟିଏ ପର୍ବତରେ ପାଦଦେଶରୁ ଶିଖର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀ → ନାତିଶୀତୋଷ୍ଣ → ଆଲ୍‌ପୀୟ → ତୁନ୍ଦ୍ରା ସବୁ ପ୍ରକାର ଅରଣ୍ୟ ଏକାଠି ଦେଖାଯାଏ।

(ଙ) ଜୁଆରିଆ ଅରଣ୍ୟ (Tidal / Mangrove)

ସମୁଦ୍ର ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ତ୍ରିକୋଣଭୂମି ଓ ନଦୀ ମୁହାଣରେ। ଜୁଆର ସମୟରେ ଲବଣାକ୍ତ ଜଳ ପ୍ରବେଶ କରେ। ଗଛର ଚେର ଛଇ ହୋଇ ପାଣି ଉପରକୁ ଦେଖାଯାଏ (ଶ୍ୱାସମୂଳ)। ସୁନ୍ଦରୀ, ହେନ୍ତାଳ ପ୍ରଧାନ। ଗଙ୍ଗା, ମହାନଦୀ, ଗୋଦାବରୀ, କୃଷ୍ଣା, କାବେରୀ ମୁହାଣରେ। ଗଙ୍ଗା ତ୍ରିକୋଣଭୂମିର ଜୁଆରିଆ ଅରଣ୍ୟ = ସୁନ୍ଦରବନ। ଡଙ୍ଗା ତିଆରିରେ କାଠ ବ୍ୟବହୃତ; ୨୦୦୪ ସୁନାମିରେ ଆଣ୍ଡାମାନ-ନିକୋବରକୁ ଏହି ଅରଣ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା।

ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ (୪ ପ୍ରକାର)

ଅରଣ୍ୟଅଞ୍ଚଳମୁଖ୍ୟ ବୃକ୍ଷ
କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଅର୍ଦ୍ଧଚିରହରିତସମ୍ବଲପୁର, ଝାରସୁଗୁଡ଼ା, ଦେବଗଡ଼, ଗଜପତି, ଗଞ୍ଜାମ, କୋରାପୁଟ, କନ୍ଧମାଳ, ରାୟଗଡ଼ାମେହଗାନି, ଇବୋନି, ଚନ୍ଦନ (ବାଉଁଶ ନାହିଁ)
କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଆର୍ଦ୍ର ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀଶାଳଜାତୀୟ (ତେଲ ପୂର୍ବ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଉ./ଉ.ପୂ., ସାବରୀ) + ମିଶ୍ରିତ (କେନ୍ଦୁଝର, ଆଠମଲ୍ଲିକ)ଶାଳ, ଆସନ, କୁରୁମ, ଶାଗୁଆନ, ପିଆଶାଳ
କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଶୁଷ୍କ ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀପଶ୍ଚିମ ଓ ଦ.ପ. ଓଡ଼ିଶା (ତେଲ, ନାଗାବଳୀ, ସାବରୀ ଉପର ଅବବାହିକା)ଶାଳ, ପିଆଶାଳ, ଶାଗୁଆନ, ଚନ୍ଦନ
ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଜୁଆରିଆମହାନଦୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ମୁହାଣ (ହେନ୍ତାଳ ବନ / ଲୁଣା ଜଙ୍ଗଲ = ଛୋଟ ସୁନ୍ଦରବନ)ହେନ୍ତାଳ, ସୁନ୍ଦରୀ, ବାଉଁଶ, ବେତ, ଆୟ, ପଣସ

ବିଶ୍ୱରେ ଲୁଣା ଜଙ୍ଗଲରେ ୭୦ ପ୍ରକାର ଉଦ୍ଭିଦ ଥିଲାବେଳେ ଓଡ଼ିଶାରେ ୨୦ ପ୍ରକାର ଲୁଣା ଉଦ୍ଭିଦ (କେରିଆ, ପିତାମାରି, ଗୁଡ଼ାଁ, ଶିଶୁମାର, ତୁଣ୍ଡ, ଗର୍ଜା)।

ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦର ଉପକାରିତା

  • ୧. ମନୁଷ୍ୟକୁ ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ବାସଗୃହ ଉପକରଣ ଓ ଔଷଧ ଯୋଗାଏ।
  • ୨. ମୃଦା କ୍ଷୟ ରୋକେ; ଚେର ମାଟିକଣିକାକୁ ବାନ୍ଧି ସୁରକ୍ଷା ବଳୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
  • ୩. ଜଳବାୟୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ — ଅମ୍ଳଜାନ ଓ ଜଳୀୟବାଷ୍ପ ଦିଏ, ବୃଷ୍ଟି ବଢ଼ାଏ, ପବନ ବେଗ ଓ ଉଷ୍ଣତା କମାଏ।
  • ୪. ଶିଳ୍ପକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରେ — କଞ୍ଚାମାଲ (ଜାଲେଣୀ କାଠ, ସବାଇଘାସ, ମହୁ, ରବର, ଖୁଣ, କୋଚିଲା, ମହୁଲ, ଲାଖ, ରେଶମ)। ଓଡ଼ିଶାରୁ କେନ୍ଦୁପତ୍ର ଓ ଶାଳମଞ୍ଜି।
  • ୫. ଜଳପ୍ରବାହ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ।
  • ୬. ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ଚିତ୍ତ ବିନୋଦନ କରେ।
  • ୭. ବନ୍ୟ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ।

ଅରଣ୍ୟ ସଂରକ୍ଷଣ

ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ଯୋଗୁଁ ଅରଣ୍ୟ ସମ୍ପଦ ଶୀଘ୍ର କ୍ଷୟ ହେଉଥିବାରୁ ଭାରତ ସରକାର ୧୯୫୨ ମସିହାରେ ଜାତୀୟ ଅରଣ୍ୟ ନୀତି ପ୍ରଣୟନ କଲେ।

ସାମାଜିକ ବନୀକରଣ: ଗ୍ରାମ ଓ ସହରର ଅନୁପଯୋଗୀ ଜମିରେ ବୃକ୍ଷରୋପଣ।
କୃଷିକ୍ଷେତ୍ରୀୟ ବନୀକରଣ: ଚାଷଜମିର ହିଡ଼ରେ ବୃକ୍ଷରୋପଣ।
ପୁନଃ ବନୀକରଣ: ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଜଙ୍ଗଲରେ ବୃକ୍ଷରୋପଣ କରି ପୁନରୁଦ୍ଧାର।
ବନ ମହୋତ୍ସବ: ବୃକ୍ଷରୋପଣ ଉତ୍ସବ ଓ ଜନସଚେତନତା। ନିୟମ — ଗୋଟିଏ ଗଛ କାଟିଲେ ୧୦ଟି, ୧୦ଟି କାଟିଲେ ୧୦୦ଟି, ୧୦୦ କାଟିଲେ ୧୦୦୦ଟି ଗଛ ଲଗାଅ।

💡 ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ପୁନରାଲୋଚନା

① ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଭିଦ = ମନୁଷ୍ୟ ବିନା ନିଜେ ବଢ଼ୁଥିବା ଗଛ। ② ନିୟାମକ — ଜଳବାୟୁ, ଉଚ୍ଚତା, ମୃଦା। ③ ଭାରତ ୫ ଅରଣ୍ୟ: ଚିରହରିତ, ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀ, କଣ୍ଟାବୁଦା, ପାର୍ବତ୍ୟ, ଜୁଆରିଆ। ④ ଓଡ଼ିଶା ୪ ଅରଣ୍ୟ। ⑤ ଜାତୀୟ ଅରଣ୍ୟ ନୀତି ୧୯୫୨।
📲 ଆମ WhatsApp ଚ୍ୟାନେଲରେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ

ମାଗଣା ଟିପ୍ପଣୀ, ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାଧାନ, ମଡେଲ ପ୍ରଶ୍ନପତ୍ର ଓ ପରୀକ୍ଷା ଅପଡେଟ୍ — ସିଧା ଆପଣଙ୍କ ଫୋନରେ।

WhatsAppରେ Follow କରନ୍ତୁ →